zondag, 06 november 2005

3. Allerheiligen

Ik heb Alberta terug gezien en wel met Allerheiligen. In onze studententijd noemden wij haar ‘het skelet’. Het was dan ook verschietachtig dat ik plots op een metertje afstand van haar stond tijdens een rondleiding op het kerkhof van het Schoonselhof.Enthousiast wou ik haar groeten maar een gigantische druppel op haar neus verhinderde dat. Stel je voor, je schudt haar de hand en die druppel laat plotseling los. Het was een druppel die iedere emmer deed overlopen.Meer dan vijf minuten heb ik gewacht maar de druppel werd alleen maar groter. Gelukkig hadden we een schitterende gids zodat alle neuzen in dezelfde richting stonden en Alberta nooit heeft geweten dat ik juist achter haar stond.Na de rondleiding begon het serieus te gieten. Het werd een helse fietstocht. Eens thuis toonde de spiegel mij een druppel van het zuiverste regenwater aan mijn reukorgaan. Ik heb hem nog even laten hangen, mijn vrouw was toch niet thuis.

21:39 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: feestdagen, albert en alberta, plezier

De commentaren zijn gesloten.