dinsdag, 22 november 2005

19. Ik zag Cecilia … zitten

Stel: Albert komt een kroeg binnen en iedereen begint te zingen van: “Leve den Albert en hij mag er wezen, Leve den Albert en hij mag er zijn!” Albert, die totaal vergeten is dat hij vandaag verjaart is zo in gedachten verzonken dat zijn loflied hem volledig ontgaat, het zal wel voor iemand anders zijn.

Iets dergelijks moet er gebeurd zijn met de maagdelijke martelares Cecilia die rond het jaar 200 geboren is. Zij is uitgehuwelijkt aan ene Valerianus terwijl zij maagd wenst te blijven. Tijdens de bruiloft is zij volledig in gedachten verzonken omtrent deze belofte aan God. Uit een ‘Acta Martyrum’ uit de vijfde eeuw vertalen we: ‘terwijl de muzikanten speelden op haar bruiloft, zong zij in haar hart enkel tot God’. "cantantibus organis illa in corde suo soi domino decantabat". ‘Cantantibus organis’ wordt in de vijftiende eeuw foutief vertaald alsof Cecilia zelf op het orgel speelde. Sindsdien wordt zij steevast met een speelgoedorgeltje afgebeeld.

De rest van haar verhaal vinden we op de eerder vermelde URL’s. Iedereen die de Cecilia van op de foto zou gehoord hebben, zou daarbij ook zijn of haar verjaardag vergeten. Het ging door merg en been.


17:45 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, geestige heiligen, muziek

De commentaren zijn gesloten.