maandag, 05 december 2005

45. Sinterklaas: levensverhaal 16: drie kinderen in de kuip

De belangrijkste en meest gekende legende is die van de drie kinderen in de kuip. Het verhaal dateert al uit de elfde eeuw. Het ‘Hildesheim handschrift' (rond 1150) is het oudste dat we hierover nog bezitten. Aan de basis ligt ons verhaal nummer 7 over de onschuldig veroordeelden. Hierdoor geïnspireerd ontstaat waarschijnlijk het verhaal van de hongersnood (zie nummer 5) waarbij ook drie kinderen van de hongerdood gered worden. Ook ons verhaal nummer 2, waar de Sint stiekem geld geeft aan de drie meisjes kan hierin meespelen.

Hoe dan ook, zowat vijftig jaar geleden, in het eerste studiejaar, vertelde men ons zonder blozen dat een beenhouwer drie kinderen inpekelde om als vlees te verkopen. Wij besparen u de details maar laat ons toch maar beginnen om van die beenhouwer een herbergier te maken.

Die herbergier denkt dat de drie kinderen zeer rijk zijn en dat pa en ma hen wel zal komen afkopen. Dat gebeurt niet omdat pa en ma niet weten waar hun kindjes zijn. De herbergier vindt dat de kinderen nutteloze creaturen zijn en hij wil ze doden en in een kuip steken. Sinterklaas komt op het juiste moment om de kinderen te bevrijden en naar pa en ma te brengen. Dit is dus de zachte versie waarin de kinderen niet gedood worden om terug op te leven door de goede Sint.

Hoe gruwelijk deze legende met zijn vele varianten ook wordt verteld, het lijkt nogal logisch dat dit populaire verhaal van Sinterklaas een grote kindervriend maakt.


15:33 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: geestige heiligen

De commentaren zijn gesloten.