woensdag, 14 december 2005

58. Filet d’Anvers

Albert, die nog steeds denkt dat zijn ‘filet d’Anvers’ gemaakt is van stadskoeien, nestelt zich naar goede gewoonte aan de ontbijttafel terwijl hij geniet van het mooie uitzicht op de haven. Zijn blik glijdt naar links, het gordijn voor de terrasdeur is uitzonderlijk open geschoven.Plots scharrelt Albert met zijn armen in het rond om zijn evenwicht te bewaren, de arme man valt bijna van zijn stoel: er staat een ventje naar hem te kijken. De, door de Amerikanen verbasterde Sint, hangt Albert aan te kijken om te zien of het waar is dat Albert ’s morgens echt ‘filet d’Anvers’ tussen zijn pistoletjes legt.“Wat doet die onnozelaar op ons terras?”“Maar schatje toch, een beetje meer kleur kan toch geen kwaad.”“Allé vooruit, nu zitten we nog met een stalker opgeschept ook. Waarom geen os en een ezel?”Albert denkt hierover na, zijn conclusie lijkt logisch: volgend jaar zal er een os en een ezel hoopvol naar binnen kijken, wachtend op de komst van de Heer.

Bij die gedachte kalmeert Albert en hij vergeet het mannetje op zijn terras.


12:16 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, feestdagen, plezier

De commentaren zijn gesloten.