donderdag, 29 juni 2006

231. Vlouwpad

Heel voorzichtig fietst Albert op het superbrede voetpad, op de kinderkopjes naast hem is het echt niet te doen en veel te gevaarlijk.

- Das ier gien ‘vlouwpad’ ei!

Albert kijkt naar het reclamerende ventje en begint onbetamelijk te lachen. Iedere andere reactie is hier misplaatst, eigenlijk is die grove lach dat ook wel een beetje.

Wat later komt hij met een bloemenboeketje uit de winkel en wil het slot van zijn fiets losmaken. Om zijn handen vrij te maken reikt hij de prachtige ruiker aan een passerend mevrouwtje.

- Daanke, da adde echt nie moete doen.

- Ja maar ze zijn voor mijn Rosalientje!

- Voor mijn part steekt gij die bloemen …

 

 

13:12 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier, bloemen

De commentaren zijn gesloten.