zaterdag, 22 juli 2006

246. Kunstjes

“Zijt gij nu weeral met die stomme eendjes aan ‘t spelen?”

“Ja zeg, ik mag mij toch ook eens een keertje ontspannen zeker.”

“Hier, gij moet spreken gij, als er hier iemand een zalig leventje leidt, dan zijt gij dat wel.”

“Gij hebt het toch ook niet slecht hé.”

Nu hadden we St.-Joris pas echt op zijn paard gezet.

“Dat zijn uw zaken niet. Seffens kom ik van mijn paard en dan gaat g’ er pas niet goed van zijn zie. Zoudt ge niet beter mijn verhaal afmaken, of tenminste uwen boek uitlezen? U kennende komt er van die zinnetjes toch weer niet veel van in huis. Als ge er drie zult realiseren zal ’t vet zijn.”

“Ja ‘t is al goed, ‘k ben ’t verstaan.”

“Ho jong, ‘k heb nog niet gedaan! Ge zijt verleden donderdag uw bloemetjes vergeten. Uw lezers zullen content zijn, dat kan toch zo niet blijven duren hé.”

“Miljaaaar, g’ hebt gelijk, hoe is dat nu kunnen gebeuren. ‘k Zal ‘t goed maken. Nog iets?”

Minne moat had er genoeg van, verzorgde een fade-out uit mijn droomwereldje en vertroebelde in de dampaanslag op het spiegelbeeld.

Ik trok de badstop uit, liet onze eendjes nog eens poseren en verschuilde me achter de muur van verzuchting en beschutting die men computer noemt.

 

(foto: JL100_0099b)

 

 

15:08 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: st -joris, plezier, bloemen

De commentaren zijn gesloten.