dinsdag, 14 november 2006

313. De vettige, de neurt en de rosse

Het optimisme van den Borre kent geen grenzen. Onder de tonen van een uit volle borst gezongen ‘Oh sole mio’ stapte het gezelschap uit … in de gietende regen.

‘Ze zijn er hier op voorzien’ zegt Algoratje. ‘In Bologna, met zijn 37 kilometers arcade, loopt ge altijd overdekt. Dank zij een hoge eerste verdieping, kenmerkend voor de oude bouwstijl, kon men gemakkelijk arcades aanbouwen. De Italianen noemen dat ‘portici’ (bogen).’

Bologna heeft drie bijnamen:

La grassa: of ‘de vette’. De rijke gastronomie hier duidt niet alleen op de spaghetti alla Bolognese;

La dotta: de geleerde, omwille van de eeuwenoude universiteit. In de dertiende eeuw doceerde men hier al rechten. Merkwaardig is ook dat het de studenten zelf zijn die deze universiteit leiden;

La rossa: eerst omwille van de rode daken, dan omwille van de politieke kleur en de antiaristocratische ingesteldheid. Misschien ook wel omwille van de koppigheid en de onafhankelijkheidsdrang. Niet toevallig volgen we de Via dell’ Indipendenza, beschermd door de arcades.

(foto: JL100-0630)

061114-JL100-0630

 

18:09 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (1) | Tags: abruzzen, weten, plezier

Commentaren

Weer iets bijgeleerd op een prettige manier, Joris.
Nog een fijne avond en groetjes.

Gepost door: Ilona | woensdag, 15 november 2006

De commentaren zijn gesloten.