woensdag, 29 november 2006

321. Tari Ramia en de Madonna

Doña Tari Ramia wordt dus voor het eerst geconfronteerd met het hectische programma van Rauwels.

Nog geen twee minuten later staat onze Italiaanse gids met ingehouden woede haar beklag te doen bij het beeld van O.L.V. met moeder Anna: “impossibile, assurdo, ridicolo, scandaloso, ...”

Met zachte stem hoort zij het wijze antwoord van O.L.V.: “Praat dit uit, geef een beetje toe maar laat u niet doen en help die mensen al voort voor vandaag. Die Vlaamse rode meent het heel goed, je zult wel zien!”

Zeg nu zelf, de gelijkenis met Don Camillo is treffend.

(foto JL100-0637b)

061129-JL100_0637

 

20:03 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (2) | Tags: abruzzen, plezier, geestige heiligen

dinsdag, 28 november 2006

320. De heupen van Algoratje

Nooit gedacht dat dorpsherder Don Camillo en zijn rode vriend Pepone vrouwelijke tegenhangers hebben, maar de vergelijking met Tari Ramia en Algora is treffend.

De eerste ontmoeting tussen Kameraad Algora en Doña Tari is zeer hartelijk. Nu we eindelijk voet aan wal hebben gezet in de Abruzzen ligt ons lot in hun bekwame handen.

Algora legt in ’t kort het reisplan voor aan onze Italiaanse gidse: “We overnachten 3 keer in Lido Riccio. Morgen is dag 4 van de reis. We gaan naar Chieti en bezoeken …, dag 5 Pescara en Popoli …, dag 6 Sulmona, het Maiella-gebergte, namiddag San Cemente …, blablabla …, we slapen dan in L’Aquila, dag 7 Nationaal Park … Coculla … Scanno, dag 8 L’Aquila …, blablabla …, dag 9 verlaten we de Abruzzen.”

De gelaatskleur van Tari evolueert van bleek via asgrauw, groen, onweersblauw naar vuurrood. Het enige wat ze kan uitbrengen is: “impossibile, assurdo, ridicolo, scandaloso.”

Nu krijgt Algora het pas goed op haar heupen: “Zo en niet anders, punt.”

Het is hier in Téramo waar onze zoektocht naar Felix van Cantalice begint, maar we durven nog niets vragen.

(foto: JL100-0636b)

061128-JL100_0636b

23:10 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (2) | Tags: abruzzen, plezier

vrijdag, 24 november 2006

319. Kop in kas

Jordi moest het niet vragen. Fritz had zelf de reflex om zich te bukken, zodat onze fotopakker in volle vlucht het voorbijflitsende kerkje kon vastleggen.

Het volgende moment maakte de bus een zwenkmanoeuvre en Jordi belandde op de schoot van Fritz zijn vrouwtje. Iedereen bulderde van het lachen, die deugniet daar aan het stuur had dat natuurlijk expres gedaan.

(foto: JL100-0635)

061124-JL100_0635

Weet ge nu wat het ergste is?

We kunnen het kerkje niet thuisbrengen. Het torentje trekt enorm op dat van Campli. Meer dan drie uur hebben we koortsachtig gezocht! Het ligt dicht bij de Adriatische zee, helemaal ten noorden van de Abruzzen, ten noorden van de provincie Téramo.

Het moet zowat een kwartiertje rijden zijn van het stadje Téramo, onze volgende halte.

Wie meer over dat kerkje kan vertellen is een krak en krijgt hier zeker een eervolle vermelding.

061124-JL100_0635a

 

21:27 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (1) | Tags: abruzzen, plezier

dinsdag, 21 november 2006

318. Knots, boem, patat

Gratis op de botsauto’s, allemaal in de prijs van reizen Rauwels inbegrepen! Zeg nu zelf:

Een poepchique Mercedes rijdt op de strook die voorbehouden is voor de stadsbussen, taxi’s en urgentiediensten. Die VIP kijkt in zijn spiegel en verschiet zich letterlijk een ongeluk want hij kijkt recht in de ogen van een politieporche.

Direct uitwijken en net voor de bus rappekes links inschuiven denkt die gast. Hij doet het wel iets te wild, zodat het Mercedeske met een afgerukt stuk carrosserie voor de bus uitschuift en tot stilstand komt als een stervende zwaan.

De Italiaanse politie reageert uiterst accuraat: plankgas, en weg zijn wij!

De Robbe reageert wel iets beter. Na 2 minuutjes was het zaakje opgelost. Hij rijdt lachend verder: ‘Niks gebeurd!’.

Na de eerstvolgende stop zijn alle sporen uitgewist.

(foto’s: JGL4029-4031-JL100-0634)

 

061121-JGL4029-4031-JL100-0634

21:12 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (3) | Tags: abruzzen, plezier

maandag, 20 november 2006

317. Rosalientje onder de douche

Albert voelt een poëtisch ei opkomen, hij weet zeker dat hij het vandaag nog zal uitbroeden.

In gedachten verzonken, zwerft hij over het aangeboden uitzicht van zijn comfortabele kamer. Die romantische scène wordt bruusk neergebliksemd door … de slappe lach van Rosalientje.

De vrolijke kreten komen vanuit de badkamer, waar Rosalientje triomfantelijk staat te pronken met haar trofee: het douchegordijn.

We weten het nog van gisteren: wat gebroken is kan geheeld worden: gewoon de ‘tsjoepen’ terug tegen de muur wringen, en klaar is Kees.

Goed begonnen vandaag! Wie weet welke accidenten hangen er nog boven het hoofd?

U en ik zullen daar niet lang op moeten wachten. Tot morgen.

(foto: JL100-0631-0633)

061120-JL100-0631-0633

18:23 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (3) | Tags: albert en alberta, abruzzen, plezier

zaterdag, 18 november 2006

316. De gebroken arm van St.-Pieter

Hoe papa Tsjilp aan zijn naam is gekomen leggen we later nog wel eens uit, in ieder geval, het is dank zij mama Tsjilp dat we in de kathedraal van Bologne zijn geraakt. Je loopt er zo voorbij als je niet oplet.

 

Gans de nacht heeft onze redactie gezocht naar een deftige verklaring voor de gebroken arm van St.-Pieter. Niemand onder ons had dat ooit al eens gezien:

- Heeft hij ermee tussen de hemelpoort gezeten?

- Is hij van zijn troon gevallen en ongelukkig neergekomen?

- Uitgeschoven op een bananenschil?

De enige deftige verklaring moeten we weer eens in het evangelie gaan zoeken en wel bij Lucas, hoofdstuk 22:

WAT GEBROKEN IS KAN GEHEELD WORDEN.

Zelfs Petrus heeft zijn Meester tot drie keer toe verloochend en is dus breekbaar, hij weende bitter als een gebroken man. Natuurlijk wordt het hem vergeven en krijgt hij genade. Dat herstel is een groeiproces, dat hier heel origineel en amusant wordt uitgebeeld.

(foto: JL100-0625-0627)

 

061118-JL100_0625-0627

00:04 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (2) | Tags: abruzzen, kunst, geestige heiligen

vrijdag, 17 november 2006

315. Scheve bluffertorens

‘Allé Jordi, dat doet ge toch niet, iedereen kijkt naar u!’

Onze fotopakker was in een Londense telefooncel gaan liggen om de twee fameuze torens te trekken.

Rond 1200 waren er hier nog zowat 180 exemplaren. Bijna allemaal delfden deze verdediging- en statustorens het onderspit bij oorlogen, aardbevingen en bouwlust.

Deze twee exemplaren lieten zich niet uit hun lood schieten, alhoewel:

- De familie Garisenda bouwde de linkse toren tegen het einde van de elfde eeuw. Op een hoogte van 48 meter moesten ze stoppen. Hun toren helde maar liefst 3,22 meter over.

- De familie Asinelli (il asino = ezel!) bouwde van 1109 tot 1119 aan de rechter toren tot op een hoogte van ruim 97 meter. Ook deze toren staat scheef: 2,23 meter uit het lood. Pas in 1684 geraakte de trap af. De RAI heeft er zijn antennes opgeslagen en voor 3€ kan je de 498 treden beklimmen en krijg je een fantastisch overzicht op de stad.

(foto: JL100-0617)

061116-JL100_0617

 

11:50 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (1) | Tags: abruzzen, plezier, weten