woensdag, 30 april 2008

563. De filosoof van Kuurne

‘Maar kijk nu toch eens hierover, dat zal toch niet de pastor zijn zekers?’

Jawel hoor, de gelegenheidscelebrant heeft heel nonchalant zijn kazuifel over de schouder geslagen, alsof hij zijn schoofzakje heeft meegebracht. Aan de ingang van de kerk staat hij daar nog vlug een sigaretje te roken.

Later zal blijken dat deze man de studentenpriester van de Kortrijkse universiteit is.  

Nog even naar de koer van het cafeetje, en wij naar binnen. De kerk van Kuurne zit goed vol.

We beleven met zijn allen een slikmoment, als de moeder haar zoon naar het altaar brengt. En nu maar wachten op de bruid…

Het is een prachtexemplaar dat in het portaal verschijnt en alsof hijzelf Elvis Costello zelf is, zingt de zanger ‘She’. Verder is het stil in de kerk, je kan een bruid horen lopen.

Er komt nog een emotioneel ‘Halleluja’ bij van Jeff Buckley, een vrolijke optimistische no-nonsens-homilie en we zijn toe aan de huwelijksinzegening. De ceremoniemeester wil het koppel doen knielen, maar onze moderatorcelebrant houdt hem tegen:

‘Minuutje Mijnheer de ceremoniemeester’ en hij richt zich tot ons: ‘Vinden jullie dat plezant om zo een hele tijd op twee ruggen te moeten kijken?’ En tot het jonge koppeltje:

‘Allez, draai u om, zo kunnen de mensen beter volgen wat er hier allemaal gebeurt.’

We voelen ons allemaal veel meer betrokken. De priester klapt weer heel gemoedelijk tegen ons: ‘Nu wordt het wel even spannend hé. Als ze nu nee zeggen, dan is het hier gedaan en dan mogen jullie allemaal naar huis’. Na de ontroerende trouwbelofte vervolgt hij in het West-Vlaams: ‘Allez, weien chanse, ge moogt bluvven’.

Geëscorteerd door de ‘Nine Million Bicycles’ van Katie Melua, hebben we dan allemaal dat kruisje aangeraakt, zoals op een begrafenis. Op die manier krijgt het kruisje, bestemd voor de woning van het koppel, nog een extra gevoelswaarde.

Met ‘Ik heb je lief’, van Paul de Leeuw, kunnen we naar de communiebank, waar de eucharistie uitgedeeld wordt door het koppel zelf!

Het vrolijke ‘I Say a Little Prayer’ van Aretha Franklin voltooit deze onvergetelijke viering. Anderhalf uur is voorbijgevlogen, dankzij een priester uit Kortrijk die wij vanaf nu ‘de filosoof van Kuurne’ noemen.

(Foto: JGL5840)

080430-JGL5840

11:21 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (4) | Tags: feestdagen, geluk, liefde, plezier, muziek

Commentaren

Er zijn altijd mensen die juist het "verschil" uitmaken en ze zijn onvergetelijk. Ze spreiden hun licht en drukken hun stempel op mensen.
Lieve groetjes, Joris.





Gepost door: Ilona | donderdag, 01 mei 2008

Goeiemiddag wie trouwt er nu nog en ... in Kuurne begod ?

mooi verslag en dito foto !

Stond er niets te lezen op de achterkant van de schoenen van het trouwkoppel ?

Gepost door: fijnefrietjes | donderdag, 01 mei 2008

meiklokjes de taal van romantiek
er naar kijken is zachte muziek
een fluistering een streling voor heel even
is dit nu het ware leven
fijne 1 ste mei

Gepost door: Yolanda | donderdag, 01 mei 2008

VERRASSING! i'm back :)
Volledig deze keer! :)

Gepost door: insaneangel | donderdag, 01 mei 2008

De commentaren zijn gesloten.