dinsdag, 28 februari 2006

135. De bok van Bromberg: Blère

“Zo, dan had ge een plezierige babbel met die Albert”.“Ja, die vertelde de ene mop na de andere over domme blondjes. Op een moment moest hij stoppen, want hij ging het eten klaar maken. Die stommerik had aan zijn geit beloofd om eens lekker te koken.”“Zal ’t gaan ja, stommen bok, een beetje respect hé. Trouwens ik ken Rozemieke en dat is geen geit maar een heel lief kind.”“Ha, gij vindt ‘geit’ een scheldnaam? Ik zal dat eens gaan zeggen tegen mijn Blairemie zie, daar zult ge niet goed van zijn!”“Allé zeg, laat ons geen ruzie maken, eigenlijk ben je wel een prachtig beest. Poseert een keertje voor mij, dan zal ik eens een mooie foto van u maken voor onze lezers”. 

 

21:36 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, dieren, plezier

vrijdag, 24 februari 2006

131. Ommeganck – 6: De bok van Bromberg

Oh ja, we moeten Albert terug oppikken, die staat nu al bijna een week naar dat wrak te koekeloeren en moet nog thuis geraken.Het is al donker wanneer de mol terug bovenglijdt aan het sportpaleis.’Den drie’ slingert zich zwierig de Bredabaan op, waar Albert afstapt. Hij kan niet langs het gesloten duistere park en geraakt dan ook zonder verdere omwegen thuis. Hij heeft aan zijn Rosalientje beloofd om eens lekker te koken vanavond en had nog ruim de tijd om zich toch nog eventjes achter zijn computer te nestelen. Voor hij het weet zit hij terug in Bambilië, meer bepaald in Bromberg.De Brombergers hebben veel kritiek op de rest van Bambilië, omdat die niet zo goed kunnen omgaan met dieren, die worden daar zelfs opgegeten!Sommige Brombergers hebben daarvoor zelfs een tijdje op moppereiland moeten zitten om wat vriendelijker te worden tegen hun buren medekabouters.Ze zijn wel erg lief tegen de dieren. Die hebben het er goed en ze zijn vrij of worden vertroeteld als huisdier. Er is dus geen zoo in Bromberg, dieren mogen niet gevangen zitten.“Alberreke, ging jij niet koken voor mij?”“Ja lieveke” en Albert neemt afscheid van die prachtige bok waarmee hij juist een grappige conversatie had. 

 

12:17 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, dieren, plezier

zaterdag, 18 februari 2006

125. Ommeganck – 5: The Great Old

Halverwege de Ommeganckstraat hebben ze tussen de geparkeerde auto’s een wrak neergepoot, alsof Antwerpen één grote stortplaats is. Geen nummerplaat, geen kentekens, … of toch wel. Aan de binnenspiegel hangt een vaandeltje. Albert zoemt in met zijn fototoestel en is diep ontgoocheld, hij ziet het vaandel van ‘den Aantwaarep’.Albert, die vroeger nog naar Wembley vloog om de finale van de Europacup 2 (1993) tegen Parma mee te maken kreeg een beeld van de eigenaar. Niet te verschieten dat zijn zoon overgestapt is naar de ratten van het Kiel.Ja, ‘The Great Old’ heeft ooit betere tijden gekend, net zoals het Belgisch voetbal trouwens. 

 

11:36 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier

vrijdag, 17 februari 2006

124. Ommeganck – 4: Moppereiland

Albert besluit om dit keer via de oostkant van de spoorweg naar het Astridplein terug te stappen. Eens de immense bouwwerf achter het Centraal Station voorbij, stelt onze verstrooide professor het volgende vast: als vanuit de Pelikaanstraat de doorgangen onder de spoorwegbruggen potdicht zijn, zijn ze dat ook in de andere richting. Hij kan niet anders dan zijn weg achter de zoo te vervolgen, via de Ommeganckstraat.Albert is toch behoorlijk onder de indruk van dat nieuwe gigantische stadsdeel. Deze wijk wil blijkbaar niets te maken hebben met de rest van de stad. Die indrukwekkende buildings brengen hem in gedachten terug naar Moppereiland in Bambilië, waar hij gisteren nog in ronddoolde. De vergelijking is treffend en overduidelijk. We vinden onze informatie weer bij de kaboutertjes.Voor de kust, in het noordoosten, van Bambilië, kan je bij helder weer in de verte Moppereiland zien liggen. Daar wonen mensen met een rothumeur. Ook mensen die te veel brommen, zagen en reclameren worden daar afgezet. Ze moeten daar blijven tot ze weer een beetje aangenamer zijn en geleerd hebben om te lachen. Er zijn dagelijks overtochten van en naar Moppereiland om die ex-zeveraars terug te integreren in Bambilië.We kunnen nog veel leren van die kabouters!Zij maakten deze foto van Moppereiland, we vinden het terug op http://home.pi.be/~jz981145/index.html. 

 

18:30 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, antwerpen, plezier

woensdag, 15 februari 2006

122. Ommeganck – 3: Vooroordeel na de noen

In het park is gans nummer vier, weet je nog - 8/11/2005, nergens te bespeuren. Zonder tijd te verprutsen loopt Albert, met onoverdreven spoed, richting Bredabaan. ‘Den drie’, die aan het sportpaleis voor mol gaat spelen, brengt hem naar het Astridplein, waar hij de kudde volgt, richting station.Hier bovenaards, in de Pelikaanstraat, stelt hij vast dat de eerste doorgangen onder de spoorwegbruggen afgesloten zijn. Uiteindelijk valt de omweg nogal mee en meldt hij zich zonder veel vertraging aan, aan de receptie van de RVA.Formulier 74 bis doet hier wonderen. Het bevallige meisje achter de toog vangt nog maar een glimp op van het formulier en geeft Albert een bonnetje met nummer B82. “Zet u maar achteraan in de zaal, op de laatste rij, waar het plaatje sectie 12 hangt”.“Dat valt mee” dacht Albert, “nu kan ik eindelijk mijne Harry Potter uitlezen, er zit hier zeker dertig man in die zaal”.Ieder sectiehokje had een bezet bureeltje en nog voor Albert zijn boek kan openslaan hoort hij een stem in de verte: “Mijnheer, bent u nummer B82?”.

“Heu, Albert Slootmans, heu ja, heu ik nummer B82”.

Braaf en een beetje ontgoocheld omdat Harry Potter nu weer moet wachten, zet Albert zich tegenover de meer dan vriendelijke man met bracelet en oorbel. Hij geeft hem de drie exemplaren van formulier 74 bis.

Rikketiktik, Rikketiktik en nog eens Rikketiktik op de computer, drie maal invullen 1/11/2006, drie keer een vakje aankruisen, drie keer een reuzengrote handtekening om het blad vol te krijgen, drie grote en drie kleine stempels, en klaar is Kees. De hele operatie duurt 38 seconden en de man zegt uitzonderlijk lief: “zo, dat is in orde, al uw zorgen zijn voorbij”.

Dat is straf, bijna een ganse dag verprutst voor 38 seconden werk en Albert is nog lang niet thuis. Hij bedankt Kees hartelijk, tenminste één man die zijn nek voor hem uitsteekt.

Zijn vooroordeel tegen oorbellen is nu wel eventjes weg.

 

 

15:33 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier

vrijdag, 10 februari 2006

117. De ommeganck - 2: Voormiddag

Negen miljoen fietsen in Beijing en zes miljard mensen op mijn wereldbol, zeg dat Katie Malua het gezegd heeft. Voor Albert is er maar eentje dat telt, zolang hij leeft. Ze zal het geweten hebben of zou het toch moeten weten. Laat er geen misverstand over bestaan, die ene is zijn Rosalientje en zij speelt niet mee in ‘allo, allo’.Gisteren heeft hij al zijn opdrachten uitgevoerd, behalve dat van het AVC, hij stond daar voor een gesloten deur. Bij zijn tweede poging, deze morgen, kan hij wel binnen en na zeven keer naar het luchthavenbelletje te hebben geluisterd mag hij op het beklaagdenstoeltje plaatsnemen. Te laat om iemand anders te laten voorgaan, zodat hij op het gastenstoeltje van die vriendelijke dame had kunnen zitten.Samen met die vent van het ACV neemt hij het overbodige papier door dat ze hem hebben toegestuurd en uiteindelijk gaat formulier 74bis onder de loep. “Ja, daar mogen wij niet aankomen, daar moet een stempel van de RVA op. Wij kunnen dat opsturen maar ge moet op minstens veertien dagen rekenen voor we dat terug hebben. De RVA is in de Lentestraat. Dat is achter de Zoo.”

Weer een maat voor niets dus, Albert pakt zijn boeltje en besluit dit deze namiddag te regelen. Bij het afscheid wordt de man hartelijk bedankt, hij glimlacht zowaar.

14:57 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier

donderdag, 09 februari 2006

116. Bloemetjesdag

Lieve bezoekers, we zijn deze bloemen speciaal voor jullie in Bambilië gaan plukken. Op Moppereiland mocht het niet, daar konden we trouwens geen bloemen vinden. In Bromberg kon het wel, als we maar niet overdreven. Je gelooft het nooit, maar daar groeien prachtige gedroogde bloemen.

Veel plezier nog vandaag en tot morgen.

 

00:17 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (1) | Tags: albert en alberta, gidsen, bloemen

woensdag, 08 februari 2006

115. De Ommeganck -1: Allo, allo vanuit Bambilië

Albert was verdwaald in Snorrega terwijl hij, mogelijk vanuit Raasoort, zoiets hoort als: “wat zit … hele dag … computer te doen?”. Albert, die vroeger te veel naar ‘allo, allo’ heeft gekeken, voelt zich net zoals René Artois betrapt, maar durft niet te reageren zoals onze Franse cafébaas dat met zijn Edith deed (“You st…”). Nog voor hij iets kon uitbrengen vervolgde Rosalientje: “ge moet nog naar den Aldi en de Colruyt, ge ging mijn brieven posten vandaag, uwen broodpudding maken en de rekeningen nakijken. Trouwens hoe zit dat met uw pensioen, moeste gij daar niet voor naar het ACV?”Albert was verslagen en wist dat hij op pad moest en met een kusje zei hij: “dag schatteke, ‘k ben al weg zie”.Terwijl hij op de lift staat te wachten hoort hij die van ’t achtste roepen tegen haren Bobby: “zijt gij nu weeral spelletjes op die computer aan ’t spelen?”.Bobby had zijn antwoord duidelijk klaar, Albert kon het niet horen, maar die van ’t achtste had het zeker geslikt en zei “oh sorry!”. 

22:39 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier