dinsdag, 07 februari 2006

114. Woeps

Sorry, veel te druk en bijna vergeten! Morgen dus twee tekstjes en dit gekrabbel vervangen of aanvullen.

Vandaag (gisteren dus) waren we te laat met onze bijdrage. Eerste gedachte: woeps. Omdat je met Google zowat alles kan vinden, gaan we voor de lol op zoek naar ‘woeps’ en komen terecht in … Bambilië. Voor we u de kaart tonen maken we onze uitleg af, want je riskeert niet meer terug te komen. We hebben meteen in het logboek geschreven:

“Hé daar, op zoek in Google naar woeps kom ik bij jullie terecht. Dit is een van de tofste websites die ik ooit gezien heb. Vandaag zet ik meteen een linkje voor mijn lezers. Proficiat! Werken jullie hier nog verder aan?”

Ga maar, op eigen verantwoordelijkheid.

De kaart van Bambilië:

http://home.pi.be/~jz981145/kabouters/bambilie/bambilie.htm

De kabouter website:

http://home.pi.be/~jz981145/index.html

Veel plezier en tot morgen (vandaag dus).

 

 

23:44 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta

zondag, 29 januari 2006

105. Bedankt è

Nadat de kleuters het bloed van onder de nagels van Alberta gehaald hebben, gaat zij er uiteindelijk mee stoppen. Die middagbewaking begon dik op haar zenuwstelsel te werken, zeker sinds zij de slapertjes moest doen. Dat vrijwilligerswerk op de St.-Agnes kleuterschool werd haar te gortig en een klein dankwoordje of steun van Maria, madam de directrice, kan er blijkbaar nooit af.

Spijtig voor de kleuters die wél braaf zijn en spijtig voor de toffe collega-dames die voor Alberta dit prachtige bloemstuk hebben afgeven. Voor elke collega heeft de bloemist er een prachtig roosje in verwerkt. Maria, madam de directrice dus, heeft niet meegedaan in de kosten van het bloemstuk. Zij geeft iets apart. En apart zal het zijn. Kijk maar naar het plastieken eerder gebruikte gedrochtje, in het onderste hoekje van de foto. Oh ja, het kaarsje van 3 Eurocent, dat niet helemaal in het houwertje past, moest Alberta niet bijbetalen.

Echt een hart onder de riem voor alle vrijwillig(st)ers.

Hun jaar is duidelijk al lang voorbij.

 

 

00:42 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, bloemen

woensdag, 11 januari 2006

87. Stalker

Albert haast zich om de kerstboom te ontmantelen. Vlug de ballen in de doos en de lichtjes netjes opgeborgen. De boom zelf in de plastic zakken en het stalletje met de voltallige bevolking eerbiedig in het piepschuim. De 10-jarige opgevouwen boomstukken zien er nog uitstekend uit en zullen volgend jaar zeker terug van pas komen. Slechts enkele naalden zijn op het laminaat geland en verdwijnen genadeloos in de stofzuiger.

Pas als dit alles grondig uitgevoerd is mag Albert van zijn wederhelft de stalker op het terras bevrijden. Hoe eerbiedwaardig dat gebeurt, demonstreert hij met de foto die hij naar onze redactie stuurt.’Die mag nu eens een gans jaar op zijn kop gaan staan zie!’

 

 

10:38 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, feestdagen

maandag, 09 januari 2006

85. Blikken dinsdag 2

Beste Alberta,De redactie wenst u bijzonder te bedanken voor de hartelijke ontvangst en de ‘veggydinner’ die we gisteren te uwen huize mochten ontvangen. De fotosessie voor blikken dinsdag was ongemeen amusant. Uw lieftallige porseleinen koetjes werkten zeer inspirerend voor onze dagelijkse bijdrage. We hebben er dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. We kwamen slechts enkele minuten voor middernacht klaar met onze blog. Tevens hopen wij dat onze vertrouwelijke informatie in verband met Albert u van nut kan zijn. Morgen bieden wij u de ontknoping van blikken dinsdag aan.Met vriendelijke groeten,De redactie van gidsjoris.

P.S.: Heeft u ook gezien dat SKYNET blijkbaar de foute blog er weer heeft uitgesmeten? Nu gaan we zeker met vol enthousiasme verder. Zij mogen een lekker worstenbrood of appelbol op de redactie komen afhalen!

14:41 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: dieren, albert en alberta, skynet, feestdagen, weten

dinsdag, 20 december 2005

64. Kip

De groene roddelganzen zijn weer op pad. In gedachte heeft Albert van die ganzen al lang kippensoep gemaakt. Het waren trouwens eenden, weet ge nog? Hij denkt er zelfs aan om een boek te schrijven en de evolutie ervan in een nieuwe blog te zetten: http://gidsalbert.skynetblogs.be. Het moet een thriller worden. Enkel de titel kent hij al: ‘Het complot van Cassiaan en de groene gans’.

 

Even opfrissen:

- 8 november: gans nummer 4

- 6 december: levensverhaal Sinterklaas nr. 18.




23:07 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, dieren

maandag, 19 december 2005

63. Wachtzaal bis

Alberta loopt door de verkeerd gekozen gangen en kan uiteindelijk aarzelend met bevende stem de andere kandidaat gepensioneerden bedeesd begroeten met: “wie is de laatste alstublieft?”. Terwijl de zeven wachtenden denken dat zij de laatste waren, komt er toch een gesproken antwoord van de enige vader Abraham uit het gezelschap. “Als ge het mij vraagt zijt gij zelf de laatste! Aan dit tempo zullen we morgen moeten terugkomen. Die madam met haar roze hoed zit daar nu al meer dan een half uur. Sorry, ik hoop dat ik u nu niet op stang heb gejaagd.”Waarop Alberta, totaal van slag: “dank U”.De man met de ontzaglijke baard zit niet echt op een stoel. Hij ligt in gebedshouding terwijl het mechanisme van het duimendraaien langzaam op gang komt. Hij zwijgt. Vorige week zat hij hier ook maar hij was van alles vergeten en moest terugkomen. Nu komt dat kleurloze mens binnen en valt er niets te beleven. Vorige week kwam er een vent binnen en die begon met “Dag collega’s, wie was de laatste? Of moeten we hier een ticketje nemen?”. Dat was meteen de start van een prettige zwanspartij. Hij had zich zo kostelijk geamuseerd dat hij het aan al zijn cafématen verteld heeft.In sneltempo komen er mensen bij en vraagt een reutelende zoemer de volgende binnen. Voor Alberta het goed beseft is zij aan de beurt. Zij maakt trillend haar entree bij een grijze hangsnor die duidelijk de zestig voorbij is en zich blijkbaar zo goed amuseert dat hij hier nooit weg wil.Alberta geeft hem de ingevulde formuliertjes.“Ah ja, voor u was toch alles in orde?”.Alberta reageert: “Ja maar kan u me nu al zeggen hoeveel ik ga krijgen?”Als een rechter zegt de ambtenaar dat de uitspraak nog moet komen. Hij duwt op het knopje om de volgende in te zoemen.Drie dingen heeft Alberta vandaag geleerd:- dat zij binnenkort een aangetekend schrijven krijgt met het bedrag waarmee vadertje staat over de brug komt- dat ze hier geen pinten drinken want dat zag ze aan de lege colablikjes in de vuilzakken- dat ze daar verschrikkelijk lange gangen hebben

00:25 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier

woensdag, 14 december 2005

58. Filet d’Anvers

Albert, die nog steeds denkt dat zijn ‘filet d’Anvers’ gemaakt is van stadskoeien, nestelt zich naar goede gewoonte aan de ontbijttafel terwijl hij geniet van het mooie uitzicht op de haven. Zijn blik glijdt naar links, het gordijn voor de terrasdeur is uitzonderlijk open geschoven.Plots scharrelt Albert met zijn armen in het rond om zijn evenwicht te bewaren, de arme man valt bijna van zijn stoel: er staat een ventje naar hem te kijken. De, door de Amerikanen verbasterde Sint, hangt Albert aan te kijken om te zien of het waar is dat Albert ’s morgens echt ‘filet d’Anvers’ tussen zijn pistoletjes legt.“Wat doet die onnozelaar op ons terras?”“Maar schatje toch, een beetje meer kleur kan toch geen kwaad.”“Allé vooruit, nu zitten we nog met een stalker opgeschept ook. Waarom geen os en een ezel?”Albert denkt hierover na, zijn conclusie lijkt logisch: volgend jaar zal er een os en een ezel hoopvol naar binnen kijken, wachtend op de komst van de Heer.

Bij die gedachte kalmeert Albert en hij vergeet het mannetje op zijn terras.


12:16 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, feestdagen, plezier

maandag, 12 december 2005

56. Wachtzaal

“Dag collega’s, wie was de laatste? Of moeten we hier een ticketje nemen?” Zo begroet Albert de kandidaat gepensioneerden in de wachtzaal. Terwijl de zeven wachtenden denken dat zij de laatste waren, komt er toch een gesproken antwoord van de enige vader Abraham uit het gezelschap. “Als ge het mij vraagt zijt gij zelf de laatste! Aan dit tempo zullen we morgen moeten terugkomen. Die ene met zijn snor zit daar nu al meer dan een half uur. Sorry, ik hoop dat ik u nu niet op stang heb gejaagd.”Waarop Albert vrolijk: “Oh nee man, dat lukt bij mij niet meer, zelfs mijn vrouw slaagt daar niet meer in.”De man met de ontzaglijke baard zit niet echt op een stoel. Hij ligt in gebedshouding terwijl het mechanisme van het duimendraaien langzaam op gang komt: “Dat is de juiste spirit zie. Vandaar mijn levensvisie: Hou het rustig, dun is de mode”. Onze sympathieke baardmans beseft dat er iets niet helemaal klopt en gaat tot op de bodem van zijn hersenpan om zich te herpakken en corrigeert: “Allé, ik bedoel dat ge u niet dik moet maken.”Het geeuwen van de collega die zich uiteindelijk als laatste had opgegeven werkt aanstekelijk. Albert wou dat deze kleurloze figuur de eerstvolgende was want hij en de mensen in de wachtzaal beginnen zich te amuseren.In sneltempo komen er mensen bij en vraagt een reutelende zoemer de volgende binnen. Voor Albert het goed beseft is hij aan de beurt. Hij maakt zijn entree bij een grijze hangsnor die duidelijk de zestig voorbij is en zich blijkbaar zo goed amuseert dat hij hier nooit weg wil.Albert geeft hem de ingevulde formuliertjes.“Ah ja, wat hebt gij gedaan tussen 1966 en 1969? Wij hebben daar geen informatie van?”Albert reageert: “Gestudeerd en veel pinten gepakt!”De ambtenaar lijkt niet te verschieten van dat antwoord en duwt op het knopje voor de volgende.Drie dingen heeft Albert vandaag geleerd:- dat hij binnenkort een aangetekend schrijven krijgt met het bedrag waarmee vadertje staat over de brug komt- dat ze hier geen pinten drinken; kijk maar naar de vuilzakken - dat ze daar verschrikkelijk lange gangen hebben

13:01 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier