woensdag, 15 februari 2006

122. Ommeganck – 3: Vooroordeel na de noen

In het park is gans nummer vier, weet je nog - 8/11/2005, nergens te bespeuren. Zonder tijd te verprutsen loopt Albert, met onoverdreven spoed, richting Bredabaan. ‘Den drie’, die aan het sportpaleis voor mol gaat spelen, brengt hem naar het Astridplein, waar hij de kudde volgt, richting station.Hier bovenaards, in de Pelikaanstraat, stelt hij vast dat de eerste doorgangen onder de spoorwegbruggen afgesloten zijn. Uiteindelijk valt de omweg nogal mee en meldt hij zich zonder veel vertraging aan, aan de receptie van de RVA.Formulier 74 bis doet hier wonderen. Het bevallige meisje achter de toog vangt nog maar een glimp op van het formulier en geeft Albert een bonnetje met nummer B82. “Zet u maar achteraan in de zaal, op de laatste rij, waar het plaatje sectie 12 hangt”.“Dat valt mee” dacht Albert, “nu kan ik eindelijk mijne Harry Potter uitlezen, er zit hier zeker dertig man in die zaal”.Ieder sectiehokje had een bezet bureeltje en nog voor Albert zijn boek kan openslaan hoort hij een stem in de verte: “Mijnheer, bent u nummer B82?”.

“Heu, Albert Slootmans, heu ja, heu ik nummer B82”.

Braaf en een beetje ontgoocheld omdat Harry Potter nu weer moet wachten, zet Albert zich tegenover de meer dan vriendelijke man met bracelet en oorbel. Hij geeft hem de drie exemplaren van formulier 74 bis.

Rikketiktik, Rikketiktik en nog eens Rikketiktik op de computer, drie maal invullen 1/11/2006, drie keer een vakje aankruisen, drie keer een reuzengrote handtekening om het blad vol te krijgen, drie grote en drie kleine stempels, en klaar is Kees. De hele operatie duurt 38 seconden en de man zegt uitzonderlijk lief: “zo, dat is in orde, al uw zorgen zijn voorbij”.

Dat is straf, bijna een ganse dag verprutst voor 38 seconden werk en Albert is nog lang niet thuis. Hij bedankt Kees hartelijk, tenminste één man die zijn nek voor hem uitsteekt.

Zijn vooroordeel tegen oorbellen is nu wel eventjes weg.

 

 

15:33 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier

vrijdag, 10 februari 2006

117. De ommeganck - 2: Voormiddag

Negen miljoen fietsen in Beijing en zes miljard mensen op mijn wereldbol, zeg dat Katie Malua het gezegd heeft. Voor Albert is er maar eentje dat telt, zolang hij leeft. Ze zal het geweten hebben of zou het toch moeten weten. Laat er geen misverstand over bestaan, die ene is zijn Rosalientje en zij speelt niet mee in ‘allo, allo’.Gisteren heeft hij al zijn opdrachten uitgevoerd, behalve dat van het AVC, hij stond daar voor een gesloten deur. Bij zijn tweede poging, deze morgen, kan hij wel binnen en na zeven keer naar het luchthavenbelletje te hebben geluisterd mag hij op het beklaagdenstoeltje plaatsnemen. Te laat om iemand anders te laten voorgaan, zodat hij op het gastenstoeltje van die vriendelijke dame had kunnen zitten.Samen met die vent van het ACV neemt hij het overbodige papier door dat ze hem hebben toegestuurd en uiteindelijk gaat formulier 74bis onder de loep. “Ja, daar mogen wij niet aankomen, daar moet een stempel van de RVA op. Wij kunnen dat opsturen maar ge moet op minstens veertien dagen rekenen voor we dat terug hebben. De RVA is in de Lentestraat. Dat is achter de Zoo.”

Weer een maat voor niets dus, Albert pakt zijn boeltje en besluit dit deze namiddag te regelen. Bij het afscheid wordt de man hartelijk bedankt, hij glimlacht zowaar.

14:57 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier

donderdag, 09 februari 2006

116. Bloemetjesdag

Lieve bezoekers, we zijn deze bloemen speciaal voor jullie in Bambilië gaan plukken. Op Moppereiland mocht het niet, daar konden we trouwens geen bloemen vinden. In Bromberg kon het wel, als we maar niet overdreven. Je gelooft het nooit, maar daar groeien prachtige gedroogde bloemen.

Veel plezier nog vandaag en tot morgen.

 

00:17 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (1) | Tags: albert en alberta, gidsen, bloemen

woensdag, 08 februari 2006

115. De Ommeganck -1: Allo, allo vanuit Bambilië

Albert was verdwaald in Snorrega terwijl hij, mogelijk vanuit Raasoort, zoiets hoort als: “wat zit … hele dag … computer te doen?”. Albert, die vroeger te veel naar ‘allo, allo’ heeft gekeken, voelt zich net zoals René Artois betrapt, maar durft niet te reageren zoals onze Franse cafébaas dat met zijn Edith deed (“You st…”). Nog voor hij iets kon uitbrengen vervolgde Rosalientje: “ge moet nog naar den Aldi en de Colruyt, ge ging mijn brieven posten vandaag, uwen broodpudding maken en de rekeningen nakijken. Trouwens hoe zit dat met uw pensioen, moeste gij daar niet voor naar het ACV?”Albert was verslagen en wist dat hij op pad moest en met een kusje zei hij: “dag schatteke, ‘k ben al weg zie”.Terwijl hij op de lift staat te wachten hoort hij die van ’t achtste roepen tegen haren Bobby: “zijt gij nu weeral spelletjes op die computer aan ’t spelen?”.Bobby had zijn antwoord duidelijk klaar, Albert kon het niet horen, maar die van ’t achtste had het zeker geslikt en zei “oh sorry!”. 

22:39 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier

dinsdag, 07 februari 2006

114. Woeps

Sorry, veel te druk en bijna vergeten! Morgen dus twee tekstjes en dit gekrabbel vervangen of aanvullen.

Vandaag (gisteren dus) waren we te laat met onze bijdrage. Eerste gedachte: woeps. Omdat je met Google zowat alles kan vinden, gaan we voor de lol op zoek naar ‘woeps’ en komen terecht in … Bambilië. Voor we u de kaart tonen maken we onze uitleg af, want je riskeert niet meer terug te komen. We hebben meteen in het logboek geschreven:

“Hé daar, op zoek in Google naar woeps kom ik bij jullie terecht. Dit is een van de tofste websites die ik ooit gezien heb. Vandaag zet ik meteen een linkje voor mijn lezers. Proficiat! Werken jullie hier nog verder aan?”

Ga maar, op eigen verantwoordelijkheid.

De kaart van Bambilië:

http://home.pi.be/~jz981145/kabouters/bambilie/bambilie.htm

De kabouter website:

http://home.pi.be/~jz981145/index.html

Veel plezier en tot morgen (vandaag dus).

 

 

23:44 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta

zondag, 29 januari 2006

105. Bedankt è

Nadat de kleuters het bloed van onder de nagels van Alberta gehaald hebben, gaat zij er uiteindelijk mee stoppen. Die middagbewaking begon dik op haar zenuwstelsel te werken, zeker sinds zij de slapertjes moest doen. Dat vrijwilligerswerk op de St.-Agnes kleuterschool werd haar te gortig en een klein dankwoordje of steun van Maria, madam de directrice, kan er blijkbaar nooit af.

Spijtig voor de kleuters die wél braaf zijn en spijtig voor de toffe collega-dames die voor Alberta dit prachtige bloemstuk hebben afgeven. Voor elke collega heeft de bloemist er een prachtig roosje in verwerkt. Maria, madam de directrice dus, heeft niet meegedaan in de kosten van het bloemstuk. Zij geeft iets apart. En apart zal het zijn. Kijk maar naar het plastieken eerder gebruikte gedrochtje, in het onderste hoekje van de foto. Oh ja, het kaarsje van 3 Eurocent, dat niet helemaal in het houwertje past, moest Alberta niet bijbetalen.

Echt een hart onder de riem voor alle vrijwillig(st)ers.

Hun jaar is duidelijk al lang voorbij.

 

 

00:42 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, bloemen

woensdag, 11 januari 2006

87. Stalker

Albert haast zich om de kerstboom te ontmantelen. Vlug de ballen in de doos en de lichtjes netjes opgeborgen. De boom zelf in de plastic zakken en het stalletje met de voltallige bevolking eerbiedig in het piepschuim. De 10-jarige opgevouwen boomstukken zien er nog uitstekend uit en zullen volgend jaar zeker terug van pas komen. Slechts enkele naalden zijn op het laminaat geland en verdwijnen genadeloos in de stofzuiger.

Pas als dit alles grondig uitgevoerd is mag Albert van zijn wederhelft de stalker op het terras bevrijden. Hoe eerbiedwaardig dat gebeurt, demonstreert hij met de foto die hij naar onze redactie stuurt.’Die mag nu eens een gans jaar op zijn kop gaan staan zie!’

 

 

10:38 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, feestdagen