maandag, 09 januari 2006

85. Blikken dinsdag 2

Beste Alberta,De redactie wenst u bijzonder te bedanken voor de hartelijke ontvangst en de ‘veggydinner’ die we gisteren te uwen huize mochten ontvangen. De fotosessie voor blikken dinsdag was ongemeen amusant. Uw lieftallige porseleinen koetjes werkten zeer inspirerend voor onze dagelijkse bijdrage. We hebben er dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. We kwamen slechts enkele minuten voor middernacht klaar met onze blog. Tevens hopen wij dat onze vertrouwelijke informatie in verband met Albert u van nut kan zijn. Morgen bieden wij u de ontknoping van blikken dinsdag aan.Met vriendelijke groeten,De redactie van gidsjoris.

P.S.: Heeft u ook gezien dat SKYNET blijkbaar de foute blog er weer heeft uitgesmeten? Nu gaan we zeker met vol enthousiasme verder. Zij mogen een lekker worstenbrood of appelbol op de redactie komen afhalen!

14:41 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: dieren, albert en alberta, skynet, feestdagen, weten

dinsdag, 20 december 2005

64. Kip

De groene roddelganzen zijn weer op pad. In gedachte heeft Albert van die ganzen al lang kippensoep gemaakt. Het waren trouwens eenden, weet ge nog? Hij denkt er zelfs aan om een boek te schrijven en de evolutie ervan in een nieuwe blog te zetten: http://gidsalbert.skynetblogs.be. Het moet een thriller worden. Enkel de titel kent hij al: ‘Het complot van Cassiaan en de groene gans’.

 

Even opfrissen:

- 8 november: gans nummer 4

- 6 december: levensverhaal Sinterklaas nr. 18.




23:07 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, dieren

maandag, 19 december 2005

63. Wachtzaal bis

Alberta loopt door de verkeerd gekozen gangen en kan uiteindelijk aarzelend met bevende stem de andere kandidaat gepensioneerden bedeesd begroeten met: “wie is de laatste alstublieft?”. Terwijl de zeven wachtenden denken dat zij de laatste waren, komt er toch een gesproken antwoord van de enige vader Abraham uit het gezelschap. “Als ge het mij vraagt zijt gij zelf de laatste! Aan dit tempo zullen we morgen moeten terugkomen. Die madam met haar roze hoed zit daar nu al meer dan een half uur. Sorry, ik hoop dat ik u nu niet op stang heb gejaagd.”Waarop Alberta, totaal van slag: “dank U”.De man met de ontzaglijke baard zit niet echt op een stoel. Hij ligt in gebedshouding terwijl het mechanisme van het duimendraaien langzaam op gang komt. Hij zwijgt. Vorige week zat hij hier ook maar hij was van alles vergeten en moest terugkomen. Nu komt dat kleurloze mens binnen en valt er niets te beleven. Vorige week kwam er een vent binnen en die begon met “Dag collega’s, wie was de laatste? Of moeten we hier een ticketje nemen?”. Dat was meteen de start van een prettige zwanspartij. Hij had zich zo kostelijk geamuseerd dat hij het aan al zijn cafématen verteld heeft.In sneltempo komen er mensen bij en vraagt een reutelende zoemer de volgende binnen. Voor Alberta het goed beseft is zij aan de beurt. Zij maakt trillend haar entree bij een grijze hangsnor die duidelijk de zestig voorbij is en zich blijkbaar zo goed amuseert dat hij hier nooit weg wil.Alberta geeft hem de ingevulde formuliertjes.“Ah ja, voor u was toch alles in orde?”.Alberta reageert: “Ja maar kan u me nu al zeggen hoeveel ik ga krijgen?”Als een rechter zegt de ambtenaar dat de uitspraak nog moet komen. Hij duwt op het knopje om de volgende in te zoemen.Drie dingen heeft Alberta vandaag geleerd:- dat zij binnenkort een aangetekend schrijven krijgt met het bedrag waarmee vadertje staat over de brug komt- dat ze hier geen pinten drinken want dat zag ze aan de lege colablikjes in de vuilzakken- dat ze daar verschrikkelijk lange gangen hebben

00:25 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier

woensdag, 14 december 2005

58. Filet d’Anvers

Albert, die nog steeds denkt dat zijn ‘filet d’Anvers’ gemaakt is van stadskoeien, nestelt zich naar goede gewoonte aan de ontbijttafel terwijl hij geniet van het mooie uitzicht op de haven. Zijn blik glijdt naar links, het gordijn voor de terrasdeur is uitzonderlijk open geschoven.Plots scharrelt Albert met zijn armen in het rond om zijn evenwicht te bewaren, de arme man valt bijna van zijn stoel: er staat een ventje naar hem te kijken. De, door de Amerikanen verbasterde Sint, hangt Albert aan te kijken om te zien of het waar is dat Albert ’s morgens echt ‘filet d’Anvers’ tussen zijn pistoletjes legt.“Wat doet die onnozelaar op ons terras?”“Maar schatje toch, een beetje meer kleur kan toch geen kwaad.”“Allé vooruit, nu zitten we nog met een stalker opgeschept ook. Waarom geen os en een ezel?”Albert denkt hierover na, zijn conclusie lijkt logisch: volgend jaar zal er een os en een ezel hoopvol naar binnen kijken, wachtend op de komst van de Heer.

Bij die gedachte kalmeert Albert en hij vergeet het mannetje op zijn terras.


12:16 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, feestdagen, plezier

maandag, 12 december 2005

56. Wachtzaal

“Dag collega’s, wie was de laatste? Of moeten we hier een ticketje nemen?” Zo begroet Albert de kandidaat gepensioneerden in de wachtzaal. Terwijl de zeven wachtenden denken dat zij de laatste waren, komt er toch een gesproken antwoord van de enige vader Abraham uit het gezelschap. “Als ge het mij vraagt zijt gij zelf de laatste! Aan dit tempo zullen we morgen moeten terugkomen. Die ene met zijn snor zit daar nu al meer dan een half uur. Sorry, ik hoop dat ik u nu niet op stang heb gejaagd.”Waarop Albert vrolijk: “Oh nee man, dat lukt bij mij niet meer, zelfs mijn vrouw slaagt daar niet meer in.”De man met de ontzaglijke baard zit niet echt op een stoel. Hij ligt in gebedshouding terwijl het mechanisme van het duimendraaien langzaam op gang komt: “Dat is de juiste spirit zie. Vandaar mijn levensvisie: Hou het rustig, dun is de mode”. Onze sympathieke baardmans beseft dat er iets niet helemaal klopt en gaat tot op de bodem van zijn hersenpan om zich te herpakken en corrigeert: “Allé, ik bedoel dat ge u niet dik moet maken.”Het geeuwen van de collega die zich uiteindelijk als laatste had opgegeven werkt aanstekelijk. Albert wou dat deze kleurloze figuur de eerstvolgende was want hij en de mensen in de wachtzaal beginnen zich te amuseren.In sneltempo komen er mensen bij en vraagt een reutelende zoemer de volgende binnen. Voor Albert het goed beseft is hij aan de beurt. Hij maakt zijn entree bij een grijze hangsnor die duidelijk de zestig voorbij is en zich blijkbaar zo goed amuseert dat hij hier nooit weg wil.Albert geeft hem de ingevulde formuliertjes.“Ah ja, wat hebt gij gedaan tussen 1966 en 1969? Wij hebben daar geen informatie van?”Albert reageert: “Gestudeerd en veel pinten gepakt!”De ambtenaar lijkt niet te verschieten van dat antwoord en duwt op het knopje voor de volgende.Drie dingen heeft Albert vandaag geleerd:- dat hij binnenkort een aangetekend schrijven krijgt met het bedrag waarmee vadertje staat over de brug komt- dat ze hier geen pinten drinken; kijk maar naar de vuilzakken - dat ze daar verschrikkelijk lange gangen hebben

13:01 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier

zaterdag, 10 december 2005

54. Schol

We hebben een overgang nodig. Gisteren was er een reukje aan onze dagelijkse bijdrage, terwijl we morgen heel devoot een derde kaarsje doen branden op onze adventskrans. Eigenlijk wou de redactie gisteren Albert terug uitnodigen om te vertellen hoe het nu verlopen was met zijn pensioenaanvraag. Deze belevenissen moeten wachten tot maandag, want het Ruimerke ging komen. Toch mailde hij al een fotootje door met de tekst:‘Ik ben daar met een droge keel buiten gestapt, op die mannen hun feestjes zult ge niet rap dronken worden’.

16:15 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, plezier

vrijdag, 09 december 2005

53. Ruimers

Het Ruimerke is deze morgen bij Albert geweest en na de noodzakelijke afzuiging van niet nader te omschrijven producten vroeg Albert sympathiserend: “Nog veel werk vandaag mannen?”Waarop de oudste van de twee repliceerde: “Nog ene zie en dan kunnen ze allemaal de pot op”.Albert vervolgde: “En als ze dan allemaal de pot zijn opgeweest kunnen jullie opnieuw beginnen zeker”. 
 
Och ja, met zijn allen de pot op, iedereen moet leven!

14:58 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, dieren, plezier