woensdag, 23 november 2005

20. Doordenkertjes

Alberta zat gisteren ook in de kroeg enthousiast mee te zingen van: “Leve den Albert en hij mag er wezen, Leve den Albert en hij mag er zijn!”. Het was tenslotte het feest van de Heilige Cecilia. Lezers van het eerste uur begrijpen dat we hier niet kunnen schrijven:  Alberta zat gisteren ook in de kroeg uit volle borst mee te zingen.

11:50 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, geestige heiligen, muziek, plezier

dinsdag, 22 november 2005

19. Ik zag Cecilia … zitten

Stel: Albert komt een kroeg binnen en iedereen begint te zingen van: “Leve den Albert en hij mag er wezen, Leve den Albert en hij mag er zijn!” Albert, die totaal vergeten is dat hij vandaag verjaart is zo in gedachten verzonken dat zijn loflied hem volledig ontgaat, het zal wel voor iemand anders zijn.

Iets dergelijks moet er gebeurd zijn met de maagdelijke martelares Cecilia die rond het jaar 200 geboren is. Zij is uitgehuwelijkt aan ene Valerianus terwijl zij maagd wenst te blijven. Tijdens de bruiloft is zij volledig in gedachten verzonken omtrent deze belofte aan God. Uit een ‘Acta Martyrum’ uit de vijfde eeuw vertalen we: ‘terwijl de muzikanten speelden op haar bruiloft, zong zij in haar hart enkel tot God’. "cantantibus organis illa in corde suo soi domino decantabat". ‘Cantantibus organis’ wordt in de vijftiende eeuw foutief vertaald alsof Cecilia zelf op het orgel speelde. Sindsdien wordt zij steevast met een speelgoedorgeltje afgebeeld.

De rest van haar verhaal vinden we op de eerder vermelde URL’s. Iedereen die de Cecilia van op de foto zou gehoord hebben, zou daarbij ook zijn of haar verjaardag vergeten. Het ging door merg en been.


17:45 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, geestige heiligen, muziek

zaterdag, 12 november 2005

9. Rotbeest

Albert heeft een zalige wandeling gemaakt met zijn collega’s natuurgidsen. Hij had al vele reigers majestueus door de lucht zien zweven, maar dit prachtexemplaar overtrof al het vorige. Het was een ongelooflijk mooi schouwspel dat zich op amper twintig meter van hen afspeelde, een sierlijk luchtspektakel met een ongekende gratie. Zoals gewoonlijk was hij te laat met zijn fototoestel maar dat kon de pret niet bederven.Eerder op de dag had Alberta koude rillingen gekregen.Zoals iedere ochtend zou ze de drie Alberts salueren en hen voorzien van de dagelijkse kost maar die grote rotreiger was met de visjes gaan lopen, ze zag hem nog net wegvliegen.De buren waren wel allemaal plots goed wakker toen ze Alberta hoorden krijsen: ‘Jij rotvogel, voor mijn part krijg je de pest!’

22:26 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: plezier, albert en alberta, dieren

woensdag, 09 november 2005

6. Troebel water

Alberta was goed gezind deze morgen.Ze had wel een ietsepietsie spijt dat ze gisteren zo hard geroddeld had over Albert. Nu ja, gidsen is nu eenmaal een ernstige zaak.Ze stond voor haar vijvertje en terwijl ze haar 3 nieuwe visjes voor het eerst eten gaf bedacht ze dat die beestjes het misschien wel op prijs zouden stellen om een naam te krijgen.Omdat het water nog een beetje troebel was kon ze onmogelijk de visjes uit elkaar halen. Alberta koos dus voor de meest logische oplossing: alle drie dezelfde naam.Vermits ze toch een beetje wroeging had tegenover Albert, zou ze vanaf nu iedere morgen beginnen met ‘Dag Albert, dag Albert, dag Albert’.

16:01 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: albert en alberta, dieren, plezier

dinsdag, 08 november 2005

5. Gans nummer vier

Gans nummer vier is eigenlijk een eend. Dat zit zo: Albert was razend!Na een gidsbeurt aan collega’s had Alberta geroddeld en aan iedereen verteld dat ze er meer van verwacht had en dat die rondleiding maar slappe kost was. Alle andere collega’s hadden Albert nochtans gefeliciteerd met zijn uitstekende performance.Hij moest dringend tot bedaren komen en besloot in het park te gaan wandelen. Komt hij daar toch wel zeker zes spierwitte ganzen tegen, in een volmaakte formatie van zes op een rij. Elk op zowat een meter vijftig afstand, met een tolerantie van maximum tien centimeter, perfect opgelijnd. Hij krijgt zelfs de indruk dat er geen enkele uit de pas loopt; geen enkele legerparade komt nog maar in de buurt van deze metafoor van gratie. Kijk toch hoe sierlijk die ganzen daar hun bocht nemen rond de vijver en zijn fotoapparaat ligt thuis in de rommelschuif.Plots, als ware het een misdaad, wijkt de vierde gans af van het ware pad met het gevolg dat zowel gans nummer vijf als gans nummer zes geen fractie van een seconde twijfelen om gans nummer vier te volgen. Op dat moment beseft hij dat Alberta voor de rest van haar leven in zijn gedachte zal moeten doorgaan als gans nummer vier. Dat is niet zozeer doordat die gans het ideale pad verlaat, wel doordat die gans blijkbaar zoveel invloed heeft op haar gevolg, dat zij blindelings gevolgd wordt door die twee goedwillige rekruten. Seconden later was de hiërarchie terug hersteld, zo zijn ganzen nu eenmaal.Het moment suprème in dit waar gebeurde verhaal beleeft Albert op de terugweg naar huis. Net uit het park gekomen hoort hij daar een ongelooflijk gekwaak van een groep hakketakkende eenden. Één eend tetterde er kilometers bovenuit en nu weet hij het zeker, daar heb je gans nummer vier.

20:28 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: dieren, albert en alberta, gidsen, plezier

zondag, 06 november 2005

3. Allerheiligen

Ik heb Alberta terug gezien en wel met Allerheiligen. In onze studententijd noemden wij haar ‘het skelet’. Het was dan ook verschietachtig dat ik plots op een metertje afstand van haar stond tijdens een rondleiding op het kerkhof van het Schoonselhof.Enthousiast wou ik haar groeten maar een gigantische druppel op haar neus verhinderde dat. Stel je voor, je schudt haar de hand en die druppel laat plotseling los. Het was een druppel die iedere emmer deed overlopen.Meer dan vijf minuten heb ik gewacht maar de druppel werd alleen maar groter. Gelukkig hadden we een schitterende gids zodat alle neuzen in dezelfde richting stonden en Alberta nooit heeft geweten dat ik juist achter haar stond.Na de rondleiding begon het serieus te gieten. Het werd een helse fietstocht. Eens thuis toonde de spiegel mij een druppel van het zuiverste regenwater aan mijn reukorgaan. Ik heb hem nog even laten hangen, mijn vrouw was toch niet thuis.

21:39 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (0) | Tags: feestdagen, albert en alberta, plezier

Vorige 1 2 3 4 5 6 7