zondag, 23 maart 2008

549. Open kerkpoorten

Als onze kerk veel kritiek krijgt, dan verdient ze dat! De geschiedenis is wat hij is. Geen reden om niet trouw te blijven aan ons geloof.

Wat we wel zien is dat er aan gewerkt wordt, zekers dezer dagen. Sommige parochies krijgen een heropleving. De enige verantwoordelijke hiervoor is Mijnheer Pastoor.

Hoedje af voor sommigen onder hen die hun kerk terug vol krijgen!

ZALIG   PASEN!

(Foto: JGL3847)

080323-JL3847

00:44 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (2) | Tags: plezier, feestdagen

vrijdag, 21 maart 2008

548. Pepino vraagt het aan

Vanochtend hebben we Nostalgius bedaard. Man man man, wat ging die tekeer zeg.

‘Is er nu niemand die hier vanboven rechts op die eerste foto klikt?’

Pas nadat we hem beloofden om nog eens reclame voor hem te maken hield hij op met krijsen en janken.

Het begon allemaal met een rubriekje van die vriendelijke Pepino. Het ging over Witte Donderdag. Op die dag kan je ieder jaar naar de pelgrimstafel gaan kijken. Onze redactie reageerde en zei dat ze ook eens zou binnenwippen, waarop Pepino terug reageerde met: ‘Waarom schrijf je daar eens niet over?’

Meteen was Pepino de pineut. Nostalgius schreeuwde het uit: ‘Waarom klikt die Pipone niet gewoon op mijn foto rechts boven? We hebben er al twee keer over geschreven: rubriekje 174 ( 13/4/2006 - we laten de link van Nostalgius, rechts boven, nog even staan) en rubriekje 346 (5/4/2007). Lunita en Jientje hebben toen zelfs nog gereageerd.

Toen de onschuldige Pepino dit vernam weende hij bitter, maar dat was nu ook weer niet nodig!

Kijk een beetje uitgebreider naar die Pelgrimstafel (met boterbeeld!) door op onze foto te klikken.

(Klikfoto: JGL5712)

080321-JGL5712

15:38 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (5) | Tags: antwerpen, plezier, feestdagen

maandag, 03 maart 2008

542. Buenos dias

Als we nu eens een goede dag zouden wensen aan iedereen die we tegenkomen?

Felix van Cantalice deed dat in de straten van Rome. Tegen iedereen zei hij: ‘Deo gratias’.

Spanjaarden zijn eerder harde mensen. Het effect van een ‘goedendag’ is daar blijkbaar moeilijker in te schatten.

(foto: JL3837 – Illustratie van J.-L. Goussé, uit Assimil – ‘Het nieuwe Spaans zonder moeite’.)

080303-JL3837

20:39 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (6) | Tags: plezier

zondag, 02 maart 2008

541. Brunch

Zowat twee keer per maand komen de kinderen en schoonkinderen van onze redactie op de brunch.

Ingrediënten: lachen, brullen, eieren, bekkentrekken, foto’s, pistolets, muziek, apenkuren, chocolade koeken, uitbarstingen, gebaren, croissants, schuine associaties, cava, gieren, … en we voelen ons :-D.

080302Smiley-1

16:05 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (3) | Tags: geluk, plezier, blauwe hagen

donderdag, 28 februari 2008

538. Moeder Babelutte en de natuurgidsen

Babbelaar, babbelkous, Babel, babi pangang … hé, waar is babelutte?

Allez Van Dale, kent gij dat niet? Die boterspek, in 1885 uitgevonden door Moeder Babelutte (Knokke-Heist, 1841 – 1912).

‘Den Dikke’ gebruikt de originele benaming: een babbelaar.

Een babbelaar of babelutte is een snoepje van boter en suiker.

Een snoepje is ook een schattig persoon of voorwerp, en wordt ook wel eens een dot genoemd.

Een dot is ook een donzig wollen bolletje.

En nu zijn we waar we moeten zijn: met de natuurgidsen in de Ekerse putten.

We gaan daar een eindje vogelspotten (staat ook niet in ‘Den Dikke’; die mannen hebben daar nog veel werk).

De schattige vogel die ons het meest interesseert ziet eruit als een donzig wollen bolletje en duikt regelmatig onder water, met zijn aars naar boven, om daar vrij lang op zoek te gaan naar voedsel. Nu kunnen we pas die vogel zijn naam goed onthouden, we hebben het over de dodaars. (We hadden eerst ‘aarsdot’ geschreven, maar dat bestaat niet.)

Klik op onze dubbele dot hier beneden, en we toveren u midden in de Ekerse putten.

(foto: JGL5637)


080228-JGL5637

 

 

10:47 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (2) | Tags: weten, gidsen, plezier, eten en drinken

maandag, 11 februari 2008

537. De toren van miserie

Met Markant waren we weer op bezoek bij onze vrienden in het politiemuseum, en ook dit leverde weer een aantal snapshots op, met onder andere een zicht op de St.-Andriestoren.

De pastoor van de St.-Andriesparochie is nog steeds razend op de hoge gebouwen rond zijn kerk: ‘door hun profileringdrang kan je nog nauwelijks onze toren zien; de skyline van Antwerpen is daardoor helemaal naar der knoppen.’

Die toren is nog niet zo oud, de vorige is namelijk smadelijk ingestort.

Die van Mechelen lachen daar wat mee. De ‘maneblussers’ dachten dat hun toren in brand stond. Het blussen hielp niet, het was een schijnbrand, veroorzaakt door de weerkaatsing van het maanlicht.

Die van Mechelen spotten nu vrolijk:

‘Beter een toren blussen zonder brand,

Dan er een te bouwen zonder verstand!’

(klikfoto: JGL5603)

decoration
 

12:21 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (7) | Tags: antwerpen, plezier, gidsen

woensdag, 06 februari 2008

536. De Rodenbachs

De blauwvoetvogel met groengele poten vliegt als een trouwe postduif terug onze redactie binnen. We hebben de lof van Albrecht al bezongen, maar er is veel meer: de rijke familiegeschiedenis van de Rodenbachs heeft vele kantjes!

Ja, beste mensen, de Rodenbachs zijn van Duitse komaf en hebben zowat alle mogelijke watertjes doorzwommen.

Neem nu bijvoorbeeld Pieter Rodenbach, de Jeneverstoker. Als vurige bewonderaar van Napoleon gaat hij voor die paljas mee oorlogje spelen in Rusland, om daarna met de troepen van Willem van Oranje tegen diezelfde Napoleon te vechten. Vervolgens trekt hij ten strijde tegen diezelfde Willem van Oranje, de Hollandse ‘bezetter’.

Of neem nu bijvoorbeeld Alexander, de blinde Rodenbach, ook wel de wijze Rodenbach genoemd. Hij is de oom van Albrecht, en sticht samen met Ferdinand, Pedro en hun zus Amelia de firma Alexander Rodenbach en Cie. Buiten Amelia hebben ook zij voor Napoleon gevochten. Later zullen Alexander en zijn broers een belangrijke rol spelen bij de onafhankelijkheid van België, in 1830.

De Rodenbachs zijn echte vrijheidsstrijders, zeker als het nut heeft voor hun eigen zaken; hoe zou je zelf zijn?

We kunnen zo nog uren doorgaan, maar dat heeft Ann Peuteman al voor ons gedaan, in het tijdschrift ‘de Knack’. Zij vertelt de familiegeschiedenis in een aangename boeiende rubriek (Knack, 3 augustus 2005).

Wil je het ganse boeiende verhaal horen, met Irold Rodenbach aan het woord, klik dan hier. Gevoelige noorderburen zijn gewaarschuwd, het verhaal eindigt met de woorden van Irold Rodenbach:

‘In 1830 hebben mijn voorvaderen die Hollanders buiten gestampt en wij zouden ze weer in de armen sluiten? Nee, merci.’ (sic.)

Bij ons in de kathedraal zijn die Nederlanders toch van harte welkom hoor! Enfin, we moeten niet met iedereen akkoord gaan. In ieder geval hebben ze daar in Roeselare een prachtige feestzaal, heel lekker eten en overheerlijk bier! …

 (klikfoto: JGL4631)

080206-JGL4631

 

Voor de zekerheid: voor de foto hebben we een acteur ingehuurd!

23:58 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (5) | Tags: cultuur, plezier