donderdag, 19 april 2007

357. Smog

Laat ons beginnen met te stelling dat er wel wat verbeterd is met de autokeuring. Nochtans is 1 à 2 uur aanschuiven nog steeds niet abnormaal. De laatste jaren heeft Bibi wel wat geluk gehad, zeker met die gasten die de keuring uitvoeren.

Nu heeft Bibi minder geluk. Bij de eerste keurder loopt het fout: te veel gasuitstoot, voor de rest is alles min of meer O.K. met ‘dienen bak’.

Zeggen dat we onze oude Nissan juist op een serieuze onderhoudsbeurt hebben getrakteerd, ge wordt tenslotte maar 1 keer in uw leven 10 jaar. Bibi dus terug naar de garage waar ze … een normale uitstoot meten want de motor was op temperatuur.

Bibi terug en zonder aanschuiven naar poort 7. Terug papierencontrole, motorkap open, uitstoot meten, … uitstoot O.K.

Bibi: “Deze morgen was het niet O.K., waarschijnlijk motor niet warm genoeg. Als ge 2 uur moet wachten blijft die niet op temperatuur hé.”

Boeboe: “Ah, natuurlijk, ge moet uwe motor laten draaien terwijl ge aanschuift hé.”

Als die mannen zo doorgaan, is het hierboven niet meer uit te houden van de smog en kunnen we enkel ondergronds nog overleven. Het heeft Bibi wel 9€ extra gekost!

(foto: JGL1373)

070419-JGL1373

 

11:52 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (6) | Tags: weten

dinsdag, 27 maart 2007

337. Stadsrommelaars (grapje)

In de vroege middeleeuwen zorgen VRIJE speellieden voor plezier, kunst en vertier op straat, in herbergen, op jaarmarkten, in kastelen en zelfs in kloosters.

De meeste krijgen fooien, anderen worden ingehuurd, ook door het stadsbestuur.

In de 14e eeuw beginnen de speellieden zich te verenigen in gilden, het wordt zelfs verboden om voor geld op te treden indien men niet tot een gilde behoort.

De Franse revolutie gaat de gilden afschaffen (Liberté!), maar sommige gilden worden later heropgericht. Een goed voorbeeld is de ‘Garde Civique’.

De echte, gezaghebbende ‘Antwerpse stadstrommelaars’, werd opgericht in 1898.

Vandaag bestaan die nog steeds: een bende vrolijke kerels (en enkele leuke dames) met aan het hoofd een zeer ernstige Tamboer majoor.

We vinden dit korps terug op het St.-Andriesplein, in de parochie van miserie.

Klik op de foto, er is een linkje naar hun website.

(foto: JGL4016, 4020, 1025)

070327

 

14:44 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (3) | Tags: straatartiesten, muziek, plezier, antwerpen, weten, cultuur

zaterdag, 20 januari 2007

293. Anchorage

Deze foto’s kwamen bij ons terecht via een zeer goede vriend.

SELKIRK_SETTLER_1

Hij schreef:

En dat het gestormd heeft. 

Foto's ontvangen van het schip Selkirk voor anker in Antwerpen voor de sluizen (gesloten wegens de storm)

Verrassend misschien dat dit op de schelde is en niet op zee.

In de haven zelf was het al niet veel beter. 

groetjes,

SELKIRK_SETTLER_4

Hartelijk dank Jos!

13:51 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (7) | Tags: weten, antwerpen

maandag, 15 januari 2007

288. Muziekstokje

We zouden Blah op onze blote knietjes moeten bedanken voor het aangeboden muziekstokje!

Om de spanning er in te houden delen we drie medailles uit aan onze winnaars.

Een absolute topper, al sinds onze korte broekperiode, is:

De pastorale van Von Beethoven of Symphony No. 6 In F Major, Op. 68.

Hij krijgt brons.

(KLIK OP DE GROENE TEKST)

1. Ontluiken van opgewekte gevoelens bij de aankomst op het buitengoed Allegro ma non troppo

2. Tafereel aan de beek Andante molto moto

3. Vrolijke bijeenkomst van de landlieden Allegro

4. Onweer, storm Allegro

5. Apotheose, Herdersgezang: blij en dankbaar gevoel na de storm Allegretto

(monsters van Amazon - foto: JL10-1838b)

070115-288-JL100_1838b

 

10:34 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (3) | Tags: muziek, weten

vrijdag, 17 november 2006

315. Scheve bluffertorens

‘Allé Jordi, dat doet ge toch niet, iedereen kijkt naar u!’

Onze fotopakker was in een Londense telefooncel gaan liggen om de twee fameuze torens te trekken.

Rond 1200 waren er hier nog zowat 180 exemplaren. Bijna allemaal delfden deze verdediging- en statustorens het onderspit bij oorlogen, aardbevingen en bouwlust.

Deze twee exemplaren lieten zich niet uit hun lood schieten, alhoewel:

- De familie Garisenda bouwde de linkse toren tegen het einde van de elfde eeuw. Op een hoogte van 48 meter moesten ze stoppen. Hun toren helde maar liefst 3,22 meter over.

- De familie Asinelli (il asino = ezel!) bouwde van 1109 tot 1119 aan de rechter toren tot op een hoogte van ruim 97 meter. Ook deze toren staat scheef: 2,23 meter uit het lood. Pas in 1684 geraakte de trap af. De RAI heeft er zijn antennes opgeslagen en voor 3€ kan je de 498 treden beklimmen en krijg je een fantastisch overzicht op de stad.

(foto: JL100-0617)

061116-JL100_0617

 

11:50 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (1) | Tags: abruzzen, plezier, weten

woensdag, 15 november 2006

314. De Vlaamse Neptunus

De Italianen noemen hem Giambologna of Giovanni da Bologna. Bij ons is hij beter gekend als Jean de Bologne.

Die gast is geboren in Douai (1529), dat toen tot de Zuidelijke Nederlanden behoorde. Hij werkte in Bergen (Mons) om zich later in Florence te vestigen. Zijn eerste grote opdracht was een fontein met het beeld van Neptunus (It.=Nettuno). Het staat op de Piazza del Nettuno dat een harmonisch geheel vormt met de Piazza Maggiore.

De stijl van onze Jan is een overgang van het Maniërisme naar de Barok.

(foto: JL100-0622)

061115-JL100_0622

 

23:05 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (1) | Tags: abruzzen, kunst, weten

dinsdag, 14 november 2006

313. De vettige, de neurt en de rosse

Het optimisme van den Borre kent geen grenzen. Onder de tonen van een uit volle borst gezongen ‘Oh sole mio’ stapte het gezelschap uit … in de gietende regen.

‘Ze zijn er hier op voorzien’ zegt Algoratje. ‘In Bologna, met zijn 37 kilometers arcade, loopt ge altijd overdekt. Dank zij een hoge eerste verdieping, kenmerkend voor de oude bouwstijl, kon men gemakkelijk arcades aanbouwen. De Italianen noemen dat ‘portici’ (bogen).’

Bologna heeft drie bijnamen:

La grassa: of ‘de vette’. De rijke gastronomie hier duidt niet alleen op de spaghetti alla Bolognese;

La dotta: de geleerde, omwille van de eeuwenoude universiteit. In de dertiende eeuw doceerde men hier al rechten. Merkwaardig is ook dat het de studenten zelf zijn die deze universiteit leiden;

La rossa: eerst omwille van de rode daken, dan omwille van de politieke kleur en de antiaristocratische ingesteldheid. Misschien ook wel omwille van de koppigheid en de onafhankelijkheidsdrang. Niet toevallig volgen we de Via dell’ Indipendenza, beschermd door de arcades.

(foto: JL100-0630)

061114-JL100-0630

 

18:09 Gepost door Joris Luyten | Commentaren (1) | Tags: abruzzen, weten, plezier